Black world

آن روزها دلم هوایی که میشد ساعت ها به عکس هایت خیره میشدم

درد دل میکردم

از بودن ها و نبودن هایت برایت میگفتم

برایت ترانه میخواندم از همان هایی که با هم گوش داده بودیم

از خاطراتمان

از کل انداختن هایی که پشت پرده احساس قایم شده بودند

آن روزها جوان بودم

پر از انرژی

پر از امید

پر از ارزوهای رنگارنگ که همه در کنار تو محقق میشد

دنیا تا این حد با من سرناسازگاری بر نداشته بود

این روزها پیر شدم

قلبم چروک افتاده

دیگر منتظر هیچ اتفاقی نیستم

و هیچ خبر خوشی حالم را خوش نمیکند

رمقی ندارم

حتی به اندازه ای که بخواهم میلادت را برای خودم جشن بگیرم

دیگر دی ماه حالم را خوب نمیکند

و مدت هاست که مهمان خواب هایم هم نشده ای

به بن بستی رسیده ام به بلندای هفت آسمان

پ.ن. کاش ادم ها به ادم های موقتی دل ندهند و ای کاش ادم های موقتی دل به دل ادم ها ندهند...